Ja tu tylko na chwilkę.
Wybieram się na średniowieczny festiwal, tylko 16 godzin w autokarze. Jak dobrze pójdzie.
Telefon naładowany, książka jest i jakieś ubrania też.
Byłoby jeszcze lepiej gdyby nie fakt że wczoraj w pracy byłam tylko 5 minut przy uruchomionej klimatyzacji i dzisiaj to już czuję po zatokach i migdałkach.
Oj brzydka ja.
Zapomniałam całkowicie o blogu. Zapuściłam go, ba prawie porzuciłam. Już nawet przeżyłam mikro zawał bo myślałam że został skasowany.
Cudów nie obiecuję ale postaram się częściej niż raz na 4 lata zaglądać.
To teraz czas na małe + ogólne podsumowanie z ostatnich 10 lat w ramach przypomnienia.
Mój rocznik zaczyna się od 19 więc już od jakiegoś czasu coś się psuje, nie żeby zawsze było ok. Tu plecy bolą, tam kolana czy żołądek odmawia współpracy, standardowo. Przez siedząco-leżący tryb życia, tak zwanie nie chce mi się żyć czasami, moja kondycja praktycznie nie istnieje. Do zepsutej tarczycy od prawie 20 lat w zeszłym roku pojawiły się małe problemy z wątrobą a w tym okazało się że mam astmę (w co nie do końca wierzę - tryb leżący) no i jednak przejście przez covid miało wpływ mój ogólny stan samopoczucia. Czasami tęsknię za normalną zdolnością odczuwania zapachów. Moje zatoki też nie miały łatwo, coś się w jednej pojawiło, taka mała zmiana na 3,5 cm. Na szczęście była łagodna i podobno zostało wszystko wycięte, podobno, bo miałam okazję przechodzić operację w pewnym szpitalu gdzie ludzi nie traktują jak ludzi i to co tam się działo to aż głowa boli. Taki przykład na oddziale onkologicznym powiedzieć do pacjentki z podejrzeniem raka (nie ja) że: "pewne w życiu jest tylko śmierć a ja nie wiem czy będzie jutro Pani miała operację bo mam wolne i nie interesuje mnie to". Nie polecam.
Podsumowując w ostatnich miesiącach przez liczne wizyty u różnych lekarzy bez kalendarzyka nie ma szans żeby o wszystkim pamiętać.
Moje włosy są do dupy zarówno na długość i jakość. Nadal dbam o nie ale nie zawsze mi się chce, więc są wiecznie spięte w kok.
Z przyjemniejszych informacji to od trochę ponad 3 lat jestem szczęśliwą właścicielką kota. Tylko 6 kg chaosu i zniszczenia.
Jeżeli chodzi o karierę zawodową to nadal z "przyjemnością" pracuje tam gdzie pracowałam. Nie ma się co rozpisywać.
Wyjazdowo jest się czym pochwalić.
Byłam na paru konwentach, tak średnio jeden na rok.
Byłam na paru koncertach. Sama pojechałam do Krakowa na Powerwolf, Wind Rose, Hammerfal i udało mi się zgubić po koncercie i wracać przez jakieś zadupie do hotelu. Byłam sama na Ghost w Łodzi i tu się nie zgubiłam czyli jest postęp.
Po za Polskę też udało mi się parę razy pojechać. Udałam się do Niemiec na jarmark świąteczny, czy festiwal średniowieczny, nawet jeden sylwester miałam okazję tam spędzić. I muszę stwierdzić że nawet lubię siedzieć te 15+ godzin w autokarze. Z dalszych podróży urlopowo to była Grecja, Tunezja i Bułgaria. Lot samolotem też nie jest zły, jak się odpowiednio człowiek przygotuje.
Nie, nie zapomniałam, nie porzuciłam i nie planuję kasować moich marnych wypocin.
Jakoś tak się złożyło iż nie bardzo mam jak zebrać się do pisania.
Wiele razy myślałam o czym napisać i na tym się kończyło. Za każdym razem coś innego przykuwało moją uwagę i przekładałam pisanie. I nagle jest ponad rok od ostatniego wpisu. Trochę słabe.
Może się zmobilizuję i w końcu coś napiszę.
Niestety nadszedł ten dzień i urlop się skończył. Szkoda.
A jak minął?
Dużo chodzenia, zwłaszcza w górę i w dół, widziałam bardzo dużo kamieni w różnych miejscach i nawet nie spiekłam się za bardzo. Tylko ostatniego dnia słońce mnie dopadło, ale myślę że przeżyję.
W najbliższych dniach postaram się coś więcej napisać.
Wpadłam tylko na chwilę przypomnieć o sobie i znowu uciekam.
Mam plany żeby napisać parę rzeczy ale brakuje mi czasu.
Może jak będę miała parę dni wolnego i się wyśpię zacznę pisać regularnie.
Strasznie opuściłam się jeżeli chodzi o pisanie. Brak czasu, natchnienia, sił. Kolejny raz pobiłam rekord w olewaniu bloga. Pomysły były ale jakoś nie po drodze mi było. Powinnam nad tym popracować.
W 2020 roku nie wiele się zmieniło w moim życiu. Miałam szczęście.
Zdrowie dopisało, tylko w wigilię lekko pociągałam nosem i jakimś cudem od lutego nie miałam ani jednej anginy. To jest mój rekord. Napiłabym się żeby to uczcić ale mnie nie ciągnie, nie wiem co się stało ale po prostu nie mam ochoty na cokolwiek alkoholowego. Ba, nawet ostatnie miesiące starałam się więcej ruszać, odstawiłam całkowicie energetyki, pokochałam pić wodę. Tak, wodę. Nie ma nic lepszego od dużego kubka lekko podgrzanej wody. Nie żebym odczuwała różnice smakowe między jednym producentem wody a drugim, woda to woda, ale powoli zbliżam się do minimum dziennego jaki powinnam wypijać.
W pracy prawie nic się nie zmieniło. Mniej klientów, a ci którzy zostali są bardziej nerwowi i czasami opryskliwi. Trzeba się uzbroić w cierpliwość. Cieszę się, że nadal mam pracę w sytuacji jaka teraz jest.
Niestety wszystkie konwenty na które planowałam się wybrać w tym roku zostały odwołane ( od kwietnia nadal czekam na jakąkolwiek informację w sprawie zwrotu za wejściówkę za jeden konwent).
Z pozostałymi wyjazdami też nie bardzo wszystko wyszło. Urlop odwołany, przekładany parę razy. Ale ostatecznie udało mi się odpocząć. Miałam aż cały tydzień który spędziłam dosyć aktywnie (o czym miałam napisać) i dwa tygodnie które przeznaczyłam na sprzątanie. Myślę, że w zaistniałej sytuacji nie było tak źle.
Co do porządków to wyrzuciłam lub oddałam sporo rzeczy, ubrań i pierdółek. To był dobry moment na to aby poukładać wszystko jak należy. Przemyślałam sobie parę rzeczy. Zaczynam powoli przechodzić z zagubionego zbieracza wszystkiego co się może kiedyś przydać na zbieracza wybranych rzeczy. I najważniejsze staram się używać to co mam a nie tylko kolekcjonować. Zanim teraz coś kupię zastanawiam się 2 razy czy mi to potrzebne i czy będę tego używać, chociaż nie zawsze mi to wychodzi.
I to tyle. Ten rok nie był dla mnie szalenie ekscytujący ale też nie jakoś tragiczny.
Idę teraz najeść się mandarynek, o północy lampka szampana i spać
I do następnego razu
Kolejne urodziny.
Jak na razie to tylko bank i parę stron internetowych pamiętało, a raczej dostałam od nich automatyczne życzenia. A i na loforo ktoś mi złożył życzenia.
Czyli wyszedł w miarę normalny dzień, z tą różnicą że nie jestem chora jak w ostatnich latach.
Czas wypić butelkę wina, zobaczyć jakiś film i iść spać.
Długo nie pisałam, oj długo.
A dlaczego?
Z prostego powodu. Nie miałam o czym.
Konwent na który miałam jechać odwołali. (Ciekawe czy w przyszłym roku coś zrobią)
Urlop w czerwcu też 'odwołałam' bo nie bardzo chciałam siedzieć 2 tygodnie i gapić się w sufit, początkowe plany wyglądały zupełnie inaczej i teraz pozostaje mi tydzień wolnego za parę dni. Lepsze to niż nic. Może coś jeszcze w grudniu, ale wolę nie planować nic większego bo większość moich planów w tym roku nie wychodzi.
Nigdzie nie wychodziłam, prawie z nikim się nie spotykałam. W sumie to nie było co robić poza praca->dom->praca->dom.
A nawet jak miałam pomysł typu 'dzisiaj zobaczę ten film' po przyjściu z pracy od razu zasypiałam ze zmęczenia. Ostatnie miesiące były ciężkie w pracy. Klientów mniej, a ci co byli odreagowywali całą sytuację na mnie. Człowiek sam na zmianie poza klientami to jeszcze i dostawy sam musiał przyjmować. Czasami trzeba było przez 2 tygodnie być codziennie w pracy. Do tej pory odczuwam zmęczenie fizyczne i psychiczne, tak jakby parę komórek mózgowych mi się przepaliło i ciężko mi będzie wrócić do tego co było na początku roku. Bywa że o godzinie 21 już jestem nieprzytomna.
Wiele razy myślałam 'a napiszę dzisiaj coś, parę zdań, żeby przypomnieć o sobie' i kończyło się tym że po paru dniach przypominałam sobie co chciałam zrobić i już nie miałam natchnienia, pomysłu o czym mogłabym napisać.
