Biedronkowe okazje

Kolejny raz sklep Biedronka mnie zadziwia. Wczoraj idąc w stronę kasy w koszach z promocjami i wyprzedażą znalazłam pewne cudo, które wręcz krzyczało do mnie żeby go kupić. I tak oto stałam się posiadaczką zestawu do sushi, którego nie kupiłabym za wcześniejszą cenę.

Czasami warto poczekać trochę i można dorwać ciekawe rzeczy w atrakcyjnej cenie.

Kakizome 2014

Byłam dzisiaj na noworocznej kaligrafii. Było miło, zrelaksowałam się i zapomniałam o paru sprawach przez 2 godziny.

Nie będę się rozpisywać, wszystko na zdjęciach widać.

Przykładowe znaki do wyboru

  
Sensei w kimonie

Moje wypociny (te lepsze)
 

Kolejne, które mi się podobają i to bardzo

Na koniec moje włosy

Nie wygląda ale te trzy zdjęcia były robione dzisiaj. Pierwsze dwa jedno po drugim a ostatnie już w domu, jakieś 2 godziny po pierwszym. Ich stan się nie zmienił od dłuższego czasu, nadal daleko im do upragnionego wyglądu i długości. Dlatego przeprosiłam się z drożdżami, liczę na taki sam efekt jak za pierwszym razem kiedy sporo urosły.

No i koniec

Nareszcie ten rok się kończy. Jeszcze tylko kilka godzin. Nie był to dla mnie dobry rok. Wiele się zmieniło. Przeprowadzka, praca w 5 różnych firmach i masa spotkań, rozmów kwalifikacyjnych po których miałam ochotę wskoczyć pod rozpędzoną ciężarówkę. Całkowicie straciłam kontakt w ludźmi którzy, jak myślałam jeszcze w styczniu, są dla mnie wszystkim i tylko dzięki nim trzymam się. To boli, bardzo boli. Już nigdy nie zaufam drugiemu człowiekowi.

Dzisiaj jest szczególny dzień w roku kiedy ludzie spotykają się i razem świętują, wszyscy się bawią ale nie ja. Siedzę sama w domu, mam butelkę wina i przygotowane tabletki, czekam na 20. Nie liczę że tym razem się uda, pewnie będzie jak ostatnio, prześpię całą noc i nic mnie nie obudzi do południa. A jak się uda no to będzie jedyna rzecz jaka mi wyszła w 2013 roku.

Gif powyżej idealnie przedstawia moje nastawienie i podejście do wielu rzeczy pod koniec 2013 roku.

Po spotkaniu z Hobbitem

Wczoraj byłam w kinie na drugiej części Hobbita. Film bardzo mi się podobał, sprawiał wrażenie rozciągniętego, a dokładniej sama historia została bardzo naciągnięta. Nie zwracając uwagi na to co było w książce można świetnie się bawić i czekać na trzecią część na którą na pewno pójdę.

 
Na koniec zdjęcie moich włosów zrobione wczoraj

Drobne problemy techniczne

Miałam zamiar napisać coś wcześniej ale jak to w życiu bywa, zwłaszcza w moim, zaczęło mi siadać wszystko. Laptop odmówił współpracy, w serwisie wymienili prawie wszystko, przegrzał się skubany.  A po powrocie i tak nie działa jak powinien. Teraz męczę się i instaluję wszystkie potrzebne programy na nowo.
A chciałam napisać o wyjeździe na konwent na początku listopada, o tym jak świetnie się bawiłam bez snu z bólem głowy i zębów. Nawet chciałam wspomnieć coś o włosach które zaczęły mi się podobać. To ostatnie mi już przeszło.

Tak wyglądały moje włosy ostatnio. Pierwsze zdjęcie jest z 9 listopada, następne z 14, trzecie z 4 grudnia a ostatnie z 9 grudnia, czyli idealnie widać jak wyglądały przez cały jeden miesiąc.

Nie ważne co z nimi zrobię nadal wyglądają tak samo. Nie wiem co z nimi zrobić i do tego nie chcą rosnąć.

A reszta spraw po staremu, nadal szukam pracy i nie potrafię się pozbierać w całym tym bałaganie. Chcę żeby ten rok i wszystkie problemy które wyskoczyły w ostatnich miesiącach wreszcie się skończyły.

I co dalej ze sobą mam zrobić?

Jedno zdjęcie a tak idealnie pasuje.
 

Chyba będę musiała niektórym wysłać taką kartkę, żeby wiedzieli. Niestety nie wszyscy potrafią ruszyć głową i zauważyć że coś jest nie tak i mają potem do mnie tylko pretensje że nie chodzę na imprezy które odbywają się w innym mieście. Nie wykosztuję się na kartkach bo ostatnio liczba znajomych się zmniejszyła. Niektórych widziałam ponad rok temu a z innymi to już nie pamiętam kiedy ostatnio rozmawiałam. Od dłuższego czasu spodziewałam się tego, więc mnie to nie dziwi.

A co u mnie? Nadal bez zmian, bez pracy i z coraz większymi problemami zdrowotnymi. 
Przestaję sobie radzić z niektórymi rzeczami i nie wiem jak długo jeszcze pociągnę a niejednokrotnie przekonałam się już iż na drugiego człowieka nie mam co liczyć.

Jedno pytanie nieustannie przekręca mi się w głowie " Co dalej?" Nie ma takiej pory dnia i nocy żebym się nad tym nie zastanawiała i za nic nie potrafię znaleźć odpowiedzi.

Dzisiejszy dzień

Równo o północy połknęłam garść tabletek i pół godziny później poszłam spać. Zadziwiające jak bardzo łatwo jest połknąć tyle tabletek naraz, praktyka czyni mistrza.
A jaki był tego powód? Bardzo prosty. Mam już dość. Wszystko mnie coraz bardziej dobija, dołuje, niszczy. Jeżeli chodzi o pracę to odzywają się do mnie tylko firmy z telemarketingiem związane, nawet jeżeli wysyłam zgłoszenia do pracy biurowej albo coś w ten deseń. Przez ostatni tydzień miałam pracę, ale moje szczęście znowu schlało się i nie miałam nawet okazji wykazać się bo ludzie nie odbierali telefonów. Wczoraj dostałam wymówienie, cudownie. 
Dochodzą do tego problemy zdrowotne, te urojone i te prawdziwe, całkowite olewanie lub brak zrozumienia ze strony rodziny i znajomych. Wszystko to zbiera się we mnie od jakiegoś czasu. Wolę nie zbliżać się do noży bo nie wiem czemu idealnie pasują do mojej ręki. Idąc chodnikiem znowu mam ochotę skoczyć pod pierwszy lepszy samochód. 

 

Wracając do tabletek, pełna nadziei że tym razem się uda połknęłam całą garść i jakże wielkie było moje rozczarowanie kiedy obudziłam się dzisiaj rano. Potem było już tylko gorzej. Matka miała o wszystko pretensje, ból głowy narastał i szkoda że w ogóle wyszłam dzisiaj z łóżka.

Jest jeszcze jeden powód, który sprawia, że wręcz nienawidzę dzisiejszego dnia. Prawda jest taka że dzisiaj są moje urodziny. Powinien to być radosny dzień, ale dla mnie tak nie jest, nigdy nie było i z każdym rokiem jest tylko gorzej. Co jak co ale to właśnie w ten dzień za każdym razem ludzie którzy uparcie twierdzą że im na mnie zależy obracają się do mnie plecami. To boli. Ani jednego głupiego telefonu, ba nawet smsa nie dostałam. Jest tyle sposobów żeby się ze mną skontaktować a tu nic tylko cisza. Wszystko przebiła jednak matka, do końca była na mnie zła że w ogóle jestem w jednym pomieszczeniu z nią i zabieram jaj przestrzeń. Dopiero jak przyszedł przed 18 brat z czekoladą coś zaświtało jej w głowie. Bardziej zadziwiający może być fakt iż on pamiętał. Nawet ojciec zapomniał w tym roku, jedyny człowiek na którego zawsze mogłam liczyć tego dnia po prostu zapomniał.

Nie wierzę już ani w ludzi ani w ich słowa, będę traktowała wszystkich tak jak mnie traktują.

Co robiłam przez ostatnie dwa tygodnie

Nic. Całymi dniami siedziałam z nosem w laptopie i wysyłałam aplikacje do pracodawców. Niestety z marnym skutkiem. Na 30 aplikacji wysyłanych dziennie zaproszono mnie w sumie na 4 rozmowy.

Z początkiem października zaczęły się zajęcia z japońskiego, czyli w czwartki i piątki będę próbowała sobie przypomnieć rzeczy które powinnam znać od dobrych paru lat.

Wczoraj byłam na okresie obserwacyjnym w pewnym barze od godziny 19:30 do ostatniego klienta czyli w domu byłam przed 2. Nie było tak źle, piwo umiem nalewać, nawet zrobiłam bagietkę. Przez te parę godzin prawie tylko zmywałam i obserwowałam ludzi. Znowu utwierdziło mnie to w przekonaniu że większość ludzi jest dziwna i ich nie lubię.

W najbliższym czasie nie będę w stanie spojrzeć na piwo, a przez hałas myślałam że mi głowa eksploduje. Do teraz trzyma mnie dziwne uczucie jakbym sama wypiła wczoraj za dużo.

Dzisiaj byłam na wykładzie poświęconemu kimonom. Było nawet ciekawie, zrobiłam ponad 300 zdjęć co u mnie jest sporym wyczynem. Teraz czekam na kolejne spotkanie które odbędzie się za dwa tygodnie, będzie możliwość przymierzenia yukaty a tydzień później zakładanie kimona.

Na koniec coś o włosach. Prawie o nie nie dbałam poza myciem ich co około 3 dni i nałożenie najtańszej odżywki do włosów nic nie robiłam.

Tak wyglądały na koniec września po całodziennym spięciu klamrą do włosów:

a tak dzisiaj rano po umyciu i wysuszeniu:

Na tym zdjęciu podobają mi się końcówki, wyglądają jakby były w lepszym stanie niż reszta i bardzo lubią się zawijać.
Zauważalna jest różnica koloru porównując oba zdjęcia, resztka szamponetki mi się wypłukała i znowu wychodzi oryginalny kolor rudo-żółty.

Po konwencie i coś o włosach

Już jest po konwencie, słodko sobie odpoczywam czytając nowe łupy. Wpadły mi w łapki trzy książki po okazyjnej cenie. Jedna kosztowała mnie tylko 1/3 ceny bo źle została przycięta, w sumie tego nie widać na pierwszy rzut oka.

Ogólnie konwent był spokojny, ludzie jak zwykle tworzyli świetną atmosferę, nie mam się do czego przyczepić poza 2 panelami na które chciałam iść i niestety nie do końca były one na poziomie jaki spodziewałam się, że będzie.

Poniżej tylko część z tego co się działo.

Cosplay

Uczestnicy

 

Trochę włosów napotkanych, w lepszym i gorszym stanie.

 

Nie byłabym sobą gdybym nie kupiła szamponetki na tę okazję, tym razem mój wybór padł na 2 różne kolory

Efekt końcowy

  

A tutaj po użyciu prostownicy, widać jak bardzo krzywo są ucięte

1. 

 Ich aktualna długość to tylko 46 cm. Jak na złość ostatnio gdzie tylko nie spojrzę widzę same długie włosy ale co najbardziej mnie w tym wszystkim boli to stan w jakim te włosy się znajdują.

Mały bonus na koniec

U mnie bez zmian

Od ostatniego tygodnia trawie nic się nie zmieniło. Nadal jestem bezrobotna, nadal mam doła, nadal nie potrafię patrzeć na znajomych ale mam przedłużoną książeczkę i mogę pracować z żywnością. W piątek dowiedziałam się jako ostatnia parę ciekawych rzeczy o ludziach których znam już parę lat, znowu. Trudno, nie pierwszy i na pewno nie ostatni raz.
Otrzymałam również bardzo interesujący telefon w piątek. Kobieta bardzo szybko mówiąc zaprosiła mnie na rozmowę na wtorek o godzinie 10 rano i równie szybko spytała się czy mogę stawić się w Warszawie na podany termin. Na spokojnie wytłumaczyłam iż miałabym drobny problem z dojechaniem i zanim zapytałam się o inną możliwość to ta się rozłączyła. Nie żądam zbyt wiele ale trochę kultury to mogłaby ta kobieta z siebie wycisnąć.

Jutro wybieram się z wizytą do urzędu pracy, może tam usłyszę coś ciekawego. We wtorek wybieram się do fotografa, zdjęcia do nowego dowodu same się nie zrobią. A w piątek wybieram się na konwent. To będzie mój ostatni konwent w tym roku i jeżeli nic się nie zmieni w sprawie pracy to będę musiała na jakiś czas zrezygnować z takich atrakcji. Nawet nie chcę o tym myśleć.