Kuchenne eksperymenty. Zielone naleśniki

Zabrałam się za robienie naleśników. Chciałam je troszkę zmienić więc dodałam pewien zielony składnik.

 Z jednej strony wyglądają w miarę normalnie a z drugiej

Są zielone.

Tym zielonym składnikiem była zielona herbata. Test smaku wypadł dobrze, tylko następnym razem muszę dodać mniej herbaty a ciut więcej cukru.

Kimono i nie tylko, czyli moje duże, no może średnie, szaleństwo

Zawsze mi mało.
Tak już mam i raczej tego nie zmienię. Widzę kimono i muszę je mieć. Tym razem dorwałam w swoje łapki coś więcej.

Gratis żuraw bardzo ładnie poskładany, papier do przechowywania i chusteczki z pokemonów. Miły gest.
Jest kimono, płaszczyk michiyki i dwa pasy obi. Teraz to naprawdę potrzebuję osobnej szafy na moje skarby.
Poniżej więcej zdjęć, tradycyjnie pożyczonych z ogłoszeń.

 

 

 

 

 

 

Na założenie będzie musiało trochę poczekać.

Zaszalałam

Coś cicho ostatnio było.  Nie pisałam co robię, na co przepuszczam pieniądze i jak mi źle z tym wszystkim że nie jest tak jak chciałabym żeby było.
W sobotę zaszalałam, wydałam pieniądze. A na co?
O tym będzie następnym razem. 

Wielkanoc

Smacznego dyngusa, mokrego zająca i wesołego jajka.

Spa-dej, czyli nie ma mnie dla świata

Dzisiaj będąc sama na mieszkaniu stwierdziłam, że potrzeba mi odrobinę luksusu. Takie małe spa day z tego wyszło.
Napełniłam wannę gorącą wodą, wlałam płyn do kąpieli widoczny na zdjęciu.

Jak on się pieni, a jak pachnie. Nic więcej do szczęście nie potrzeba. No, chyba że lampka wina. 
Maseczka na twarzy i ciepła kąpiel to najlepsze co może być. Po długiej kąpieli czas na masaż takim oto materacem. 

Może nie jest on super-nie-wiadomo-co  ale mi wystarczy. 

Resztę dnia planuję przeleżeć i relaksować się. A co mi tam. Kto mi zabroni.

Wolne?TAK!

Ta sobota w pracy nie była taka zła jak myślałam że będzie. Nie padłam ze zmęczenia, może trochę wyolbrzymiałam że tyle dni bez przerwy w pracy. Teraz cieszmy się wolnym. Tak, z jednodniowym opóźnieniem zaczęłam mój mały urlop. Prawie cały wczorajszy dzień jak sobie założyłam przespałam. Tego mi było trzeba. I ciasta.

Dzisiaj jeszcze się poobijam a jutro zabiorę się za porządne sprzątanie mieszkania. Raczej będzie to przeglądanie, układanie i wyrzucanie starych zdjęć i rzeczy które mocno przypomną mi o czasach kiedy myślałam, że mam przyjaciół. Na tę okazję mam dwóch pomocników. 
 

No i może umyję okna.

Wolne? NIE!

Miało być tak pięknie. Ale nie jest.
Miałam mieć wolne ale z przyczyn losowych muszę iść dzisiaj do pracy. Eh....

Wolne

Znowu nie pisałam jakiś czas. 
Nie to że mi się nie chciało. Nie miałam sił. Cały czas w pracy, po pracy nic tylko śpię. Dzisiaj jestem 8 dzień pod rząd w pracy, z czego 4 z kolei na rano. Jestem ledwo przytomna, ale jedna myśl trzyma mnie w jednym kawałku. Po dzisiejszej zmianie mam aż 6 dni wolnego. Mogę odliczać już godziny do mojej małej hibernacji.

Kuchenne eksperymenty. Onigiri

Będąc w sklepie zobaczyłam łososia w promocji. Nie zastanawiałam się długo, szybko powędrował do koszyka, jeszcze kremowy serek kanapkowy wpadł mi w ręce i ryż. W domu miałam jeszcze nori, więc wszystkie ważniejsze składniki już miałam.

Ryż ugotowałam tak jak zawsze, jeszcze ciepły nakładałam na kawałek foli spożywczej na środek kawałek łososia, trochę serka i zawijałam. Na koniec trochę nori i tak wyglądały na szybko zrobione onigiri.

Dawno ich nie robiłam więc wyszłam z wprawy. 

Czas na małe wspomnienia

Zebrało mi się na małe powroty do przeszłości bloga.
Na początku nie wiedziałam o czym chcę pisać. Pisałam o wszystkim i o niczym. Jak tak przeglądałam wcześniejsze wpisy to aż głowa bolała. Na przestrzeni ostatnich lat wiele się zmieniło. 
Wielokrotnie zmieniałam pracę. 
Rodzice stracili dom. 
Aż trzy razy przeprowadzałam się. 
Marudziłam o moim kiepskim zdrowiu. (Tak w ogóle znowu jest źle)
Byłam na koncercie Rammstein. 
Mój kochany piesek odszedł. 
Moje włosy zmieniały kolor, były dłuższe i krótsze. Zostałam włosomaniaczką, z lepszymi i gorszymi efektami. Skończyło się na tym, że lepiej je traktuje i staram się nie popełniać pewnych błędów.
Przez wiele lat pisałam o zajęciach z języka japońskiego i wszystkich dodatkowych spotkaniach związanych z kulturą japońską. Oraz opisałam ich bolesne zakończenie. (Po takim czasie nadal boli).
Wspominałam o konwentach i o wszystkich wyjazdach.
Sama pojechałam do Niemiec, byłam w Paryżu.
Czasami przez długie tygodnie nie pisałam. A to z braku czasu, a to z niechęci do życia.
Często wypisywałam jak złe są moje relacje z przyjaciółmi. Fakt, czasami przesadzałam, snułam różne dziwne teorie, które niestety i te absurdalne okazały się prawdziwe. Teraz już wiem, że cały czas tylko ja uważałam niektórych ludzi za bardzo ważnych. Zawsze stawiałam ich na pierwszym miejscu i na siłę próbowałam się do nich dopasować. Zawsze.
Nie dostrzegałam albo nie chciałam widzieć jacy oni są na prawdę. Wielokrotnie im wybaczałam jak mnie pomijali przy 'wspólnych' planach. Z niektórymi nie rozmawiałam od ponad dwóch lat.
Najbardziej zranił mnie w swej bezczelności Maciej, który wielokrotnie wykorzystał fakt, że nie potrafiłam nie wybaczyć mu każdej 'zdrady', nadszarpnął moje zaufanie i kiedy poprosiłam go o jedną małą rzecz, bardzo ważną dla mnie, usłyszałam: "Nie rób im tego" i poszedł. Nie zebrał się na odwagę zapytać się czy u mnie wszystko w porządku. Dla mnie stał się zwykłą męską dziwką. Nigdy mu tego nie zapomnę.
Jeszcze parę lat temu nadal desperacko próbowałabym utrzymać kontakt z nimi. A teraz? Mijamy się na chodniku i jesteśmy dla siebie obcy.

Miało być małe podsumowanie bloga a ja znowu o tym samym jak to przyjaciele mnie porzucili.