Pod koniec maja miałam okazję udać się do ogrodów Kapias.
Tradycyjnie przed ogrodami znalazł się czas herbatkę.
Bardzo miło było chodzić wśród różnych roślin i różnych tematycznych
ogrodach takich jak np. zimowy, tajemniczy, japoński czy angielski. Poniżej 'te lepsze' robione ananasem
(Labirynt pod napięciem)
Po całym tym chodzeniu przyszedł czas lody, tego dnia było bardzo ciepło i momentami nie było ani jednej chmurki na niebie.
Zostałam też zaatakowana przez groźną bestię
Na koniec wylądowałam w Pszczynie. a co, blisko było. Trochę pochodziłam po parku, zrobiłam kilka zdjęć i zebrałam się do domu.
Tyle na teraz. Powoli zbieram się do opisania mojego urlopu.
Wróciłam już ponad tydzień temu ale jakoś nie było kiedy napisać coś na temat mojej podróży. O tym wszystkim napiszę, później. A raczej jak mi się zachce.
W skrócie to pojechałam, pochorowałam się i wróciłam.
Teraz nie wiem co mam ze sobą zrobić. Wielkich planów na przyszłość nie mam, a raczej wolę nie planować bo ciężko to potem z ich realizacją bo zawsze coś stanie na przeszkodzie.
Zbieram się w myślach nad wymianą szafy, nie nie mam za dużo kimon, mam za mało miejsca na nie. W tym roku już raczej nie będę miała większego wolnego, raczej będę siedzieć w domu i użalać się nad sobą. Może przy dobrych wiatrach udam się na aż dwa konwenty w tym roku. Byłyby trzy ale jeden zdołali już odwołać. Dlatego u mnie planowanie nie zawsze wychodzi.
Moje włosy na urlopie miały 81 centymetrów, miały. Ale po tym jak zobaczyłam na zdjęciu jak wyglądają są teraz ciut krótsze. Poniżej drastyczne zdjęcie przed
Teraz brakuje mi tych paru centymetrów.
Na pocieszenie herbatka i lody
Nadszedł ten dzień. Ostatnie 7 godzin spędziłam z ludźmi sprzedając im bilety, napoje (i tu nowość) lody. Parę godzin minęło, odespałam, zrobiłam pranie i przy większej lampce wina zaczynam cieszyć się wolnością. Jeszcze do mnie nie dociera ten fakt. Do pracy pójdę dopiero 20 maja. Straszne. Zapomnę jak się pracuje. Przez najbliższe dwa tygodnie na pewno nic nie napiszę i to nie dlatego że będę codziennie chlała do upadłego aby się odstresować i zapomnieć jak bardzo nienawidzę tego wszystkiego co mnie otacza. Oj nie. Po prostu wyjeżdżam. Daleko. Jak najdalej od tych ludzi, tego miasta i od tego państwa. To ostatnie to nie tak daleko.
Musze jeszcze do nowej walizki spakować drobne rzeczy i jutro mnie już nie będzie.
Gdybym miała nie wrócić z podróży wszystkie moje mangi (790 sztuk) i książki (jeszcze nie policzyłam ale będzie tego coś ponad 200 sztuk) mają być sprzedane za połowę ceny okładkowej a pieniądze przekazane na schronisko dla zwierząt a ja mam być pochowana ze wszystkimi kimonami które posiadam. No co, mam takie małe przeczucie że mogę nie wrócić, albo coś się bardzo zmieni jak wrócę. To ja uciekam teraz bo wino nie może długo stać otwarte samo.
Jak w tytule. Do mojej kolekcji dołączył kolejny pas obi. A co, nie będę oszczędzać. Co mi tam że czeka mnie za trochę ponad tydzień większy wyjazd. Zamiast przygotować się, ubezpieczenie muszę wykupić, wybrać co mam ze sobą zabrać i takie tam, wydaję pieniądze na lewo i prawo.
Koniec marudzenia, poniżej zdjęcie tradycyjnie 'pożyczone' z ogłoszenia
Dzisiaj przyszła do mnie większa dostawa mang. Zaraz po pracy podskoczyłam do paczkomatu po przesyłkę. Musiało to dziwnie wyglądać jak z bardzo ciężką i ogromną paczką przechodziłam przez centrum miasta. Parę osób się na mnie dziwnie spoglądało.
Wracając do domu nie mogłam się powstrzymać i zakupiłam sobie langosza. Pani była tak miła i mi go porządnie zapakowała i mogłam ruszać dalej.
Przez chwilę myślałam że będę musiała go w zębach zanieść. Zaraz po dotarciu do domu zjadłam jeszcze ciepłego langosza a następnie przystąpiłam do czytania, a jest co.
Warto też wspomnieć o pojedynczych mangach które dorwałam w swoje łapki w ostatnim czasie.
Przepraszam za jakość zdjęć ale moja rzodkiewka nie chciała współpracować, ale bardzo ładnie uchwyciła rozchodzące się panele.
Na koniec wylądowałam w Pszczynie. a co, blisko było. Trochę pochodziłam po parku, zrobiłam kilka zdjęć i zebrałam się do domu.
