Włoska przygoda I

Zaskakujące jest jak łatwo coś zrobić, jak szybko od jednej rozmowy o podróżach można skończyć we Włoszech. Nadal jestem w szoku że udało mi się pojechać, wrócić w jednym kawałku i niczego tym razem nie zepsuć, chociaż nie obyło się bez awarii sprzętu (nie z mojej winy) i nerwów.
I tu muszę zaznaczyć żeby nie tracić czasu nie odwiedzałam większości płatnych atrakcji w długimi kolejkami wstępu.

Plany zostały zrobione, już nie mogłam się wycofać. I w ten sposób 6 czerwca z rana (po 10) wyruszyłam z Niemiec samochodem do Włoch, miało być tylko 7 godzin jazdy, niestety pierwszy korek dopadł mnie jeszcze we Szwajcarii.

Przekroczenie granicy było bardzo łatwe, prawie byłabym na miejscu na czas gdyby nie kolejny korek zaraz po wjeździe do pierwszego przystanku w planach

Mediolan.
I tu zamiast na 17 byłam przed 19 pod wynajętym mieszkaniem, na szybko trzeba było znaleźć parking i po pół godzinie zjawił się bardzo miły włoch z kluczami, i po kolejnych 15 minutach udałam się w miasto. W Mediolanie miałam spędzić dwa dni. Pierwszego wieczorem przeszłam się po ścisłym centrum, oczywiście ruszyłam w kierunku Katedry Narodzin św. Marii na Piazza Duomo. Sfotografowałam ją z każdej strony, do środka nie próbowałam wchodzić.

Pokręciłam się jeszcze po okolicy przez trochę i wróciłam na mieszkanie. Ze zmęczenia padłam i nawet nie wiem kiedy zasnęłam. Rano mało włoskie śniadanie w maku (tak, wiem burger może nie był dobrym wyborem ale powoli musiałam się rozkręcić i wolałam wybrać coś co mniej więcej znam) i ruszyłam w drugą stronę miasta robiąc dużo zdjęć ciekawszych budynków i miejsc.

Interesujące, choć skromne było Acquario civico.

W pobliskim parku zjadłam pierwsze włoskie lody. Wydaje mi się że przeszłam prawie całe miasto tego dnia. 

Wieczorem na kolację zakupiłam małą pizze w ciekawym lokalu i wino w sklepie obok które okazało się nie najlepsze. Następnego dnia na śniadanie miałam jakiś makaron z warzywami odgrzany w mikrofalówce i ruszyłam do następnego miasta. 

Turyn.
Och, nie wiem co to sprawiło ale bardzo podobał mi się Turyn. Żeby odebrać klucze do mieszkania miałam jeszcze trochę czasu. Wszystkie rzeczy zostawiłam w podziemnym parkingu i znowu ruszyłam na miasto. Pierwsze co dorwałam do przepyszny mrożony jogurt z borówkami, i dla tego jogurtu warto tam pojechać. Przeszłam prawie całe miasto i naszła mnie ochota na kolejne lody, które były boskie.

Na obiadokolację był mało włoski ramen. Tego dnia zmęczenie dało o sobie znać, pomimo bardzo wygodnych butów i tak pojawiły się pierwsze odciski na stopach które były zmową do końca urlopu. Mieszkanie w którym się zatrzymałam było pełne kawiarek, walizek i innych pamiątek, wyglądało przepięknie a i pełno kwiatów na małym dziedzińcu robiło ten klimat. Następnego dnia ranu ruszyłam do kolejnego miasta.

Czerwcowy urlop

Powróciłam. A już chciałabym jechać znowu. Nawet lubię 15 godzinna podróż autokarem do Niemiec.

Od razu zaznaczam zdjęcia wrzucane są w całości wykonane przeze mnie i mój szalejący telefon, dlatego część może być artystycznie nieudana. I co najważniejsze to w połowie urlopu telefon zrobił psikusa i spalił kartę pamięci ze wszystkimi zdjęciami z pierwszej połowy wyjazdu, na szczęście część z nich zapisała się na zdjęciach z Google i mogłam je później odzyskać. 
Będąc na miejscu po 8 rano zamiast udać się spać czy odpocząć postanowiłam pospacerować po Mainz jak zawsze. 
 

Odwiedziłam teraz już ulubiony chiński sklep i zaopatrzyłam się w mochi i inne przekąski. 
 

Mając napakowany urlop, zaplanowany każdy dzień, pojechałam na mały spacer po mieście braci Grimm. Oczywiście tego nie rozplanowałam za dobrze i okazało się ze zwiedziłam tylko polowe miasta. To już jest tradycją że wszystkiego nie uda mi się zobaczyć i zostawiam coś żeby wrócić w dane miejsce i odkryć je na nowo.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na obiad było małe sushi. A na deser wybrałam naleśniki z masą słodkości. Na koniec dnia zobaczyłam małą wystawę w jednej galerii handlowej.

 

 

 

 

 

 

 

Następnego dnia nawiedziłam Heidelberg. 

 

 

 

Było bardzo upalnie, słońce strasznie paliło, ale tym razem byłam przygotowana. Mały słoiczek kremu blokujące słońce miałam cały czas przy sobie i tym razem korzystałam z niego. Niestety i tak się trochę opaliłam. Nie wiedząc od czego zacząć postanowiłam zaszaleć i wybrałam się na wycieczkę autokarem po mieście. Nie pamiętam kwoty, ale na pewno była znośna, przejechałam całe miasto wraz z nagranym przewodnikiem. To była dobra decyzja. W niecałą godzinę zobaczyłam prawie wszystko w że tak powiem dolnej części co nie zniechęciło mnie żebym się potem przeszła jeszcze raz przez połowę miasta. Na tym urlopie nie oszczędzałam nóg, oj nie. Po zjedzeniu lodów udałam się na Góra Königstuhl z zabytkową koleją górską. 

Warto było kolejny raz. Ten widok był przepiękny.

Następnie przyszedł czas na zwiedzanie ruin zamku, znajdujących się troszkę niżej. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Oczywiście musiałam obejrzeć największą na świecie beczką na wino (Großes Fass)

 

oraz Deutsches Apotheken-Museum w ruinach zamku. W końcu mam te wykształcenie farmaceutyczne, na papierku i już lekko nie ważne, ale mam. 

 

 

 

Parku obok oraz ogrodu botanicznego i zoologicznego już mi się nie chciało oglądać, musiałam przecież zostawić coś na następny raz. Wciągnęłam na szybko małe frytki i opuściłam to piękne miasto. Wieczorem w Worms jeszcze dopadłam gofra i pyszną kawę, trochę pospacerowałam i udałam się spać. 

 

 

Kolejny dzień był spokojniejszy. Pierwsze pół dnia dosłownie nic nie robiłam, leżałam, grałam w gry i zajadałam się truskawkami.

Popołudniu/wieczorem udałam się nad rzekę która niestety zaatakowała moje buty. Stała sobie w bezpiecznej odległości na brzegu nie zwracając uwagi na fale a ta w pewnym momencie wręcz rzuciła się z większą falą na mnie, i tak ucierpiały moje wygodne buty. 

Na szybko musiałam kupić sobie jakieś baleriny o nie mogłam z przemoczonymi kontynuować urlopu, potem udałam się spać bo następnego dnia miałam wcześnie rano wyruszyć w wspaniałą przygodę.
Relację z dalszego urlopu podzielę na kilka małych części.