How many nights

How many nights will we spend together traveling infinity back and forth and again
How many times will we go together questioning eternity about us about our wonders...

Czy ja się kiedykolwiek nauczę?

Jestem beznadziejnym przypadkiem. Znowu pcham się w bagno. Wystarczyło żebym zobaczyła jedną osobę i wszystko wróciło. Nie potrafię zrezygnować, nie potrafię zapomnieć. Ale jest szansa, wystarczy, że dostanie pracę w urzędzie w Z. i przestanę go tak często widywać i może mi przejdzie.

Dzisiaj było spotkanie organizacyjne z japońskiego. Za tydzień pierwsze zajęcia. Wypadałoby coś powtórzyć. Zobaczymy ile osób wytrwa do końca.

Chwilowa poprawa i powrót

W piątek przed wyjazdem było wszystko w porządku, miałam dobry humor, było dobrze. Po dotarciu na miejsce już tak nie było. Zdenerwowałam się lekko, myślałam, że mogę liczyć na pewnych ludzi i znowu się pomyliłam.
Cały konwent nie wypadł tak źle. Byłam nawet na paru panelach, co rzadko mi się zdarza. Odkryłam, że siedzenie na informacji nie jest takie złe i jest nawet lepiej niż chodzenie i sprawdzanie toalet.
Poznałam świetnych ludzi z którymi nie będę utrzymywała kontaktu, chyba że znowu spotkamy się na konwencie.  Znajomi mnie denerwowali i olewali jednocześnie, czyli jak zawsze.

Na wstępie nazwano mnie "panią ciemności" bo miałam ciemniejsze włosy, byłam ubrana na czarno i dziwnie, z mordem w oczach patrzałam na niektórych ludzi. Kolejny raz doczepili mi 'łatkę' kogoś innego.

Przez chwilę było dobrze, a potem przypomniało o sobie zadrapanie na ręce i zaczęło wołać o więcej i skończyło się. Wszystko wróciło.

Kolejny wyjazd

I znowu na konwent. Tym razem w Chorzowie. Dzień zapowiada się przepięknie. Mam urlop, wstałam o 7 i posprzątałam kuchnię i pokój, nakarmiłam moje bestie i teraz zabiorę się za zrobienie śniadania dla siebie. Mam spokojnie pięć godzin dla siebie, które zamierzam spędzić w piżamie. Spakowana jestem, wszystko przygotowane, więc mogę się zapomnieć na chwilę i nic nie robić. Wiem, że zanim ten dzień się skończy to zdążę się porządnie zdenerwować. Zobaczymy tylko z jakiego powodu.

Będę sobie dzisiaj włosy farbować. Miał być rudy ale jakaś świnia wykupiła moją szamponetkę i będzie dzika śliwka. Nawet dobrze, będzie jakaś zmiana. Dzisiaj rano dotarło do mnie, że wszystkie ubrania jakie mam przygotowane na konwent są czarne, nie planowałam tego, jakoś tak wyszło. Ciekawe czy ktoś zauważy. Jak tak dalej pójdzie to wrócę tylko do czarnych ubrań.


Tak szczerze to nie chce mi się jechać, nie chcę oglądać niektórych ludzi.

Kłamią, wszyscy kłamią

Ludzie kłamią. Kłamią często, celowo lub nieświadome, ale kłamią. Nie ma wyjątków. Kłamstwo jest to coś z czym człowiek spotyka się od najmłodszych lat i już do samego końca nie potrafi pozbyć się tego paskudztwa. Nie spotkałam jeszcze ani jednej osoby która byłaby wolna od kłamstwa. Sama kłamię, dużo i zawsze kiedy nadarzy się okazja. Moje kłamstwa dotyczą tylko mnie, najczęściej mówię ze wszystko jest w porządku czy coś takiego. Nie chcę się usprawiedliwiać, ale nie wymyślam kłamstw które mogą zranić innych tylko zakrywam bolesną prawdę przed innymi i przed sobą. Tak, przed sobą. Nie potrafię być szczera sama ze sobą a co dopiero z innymi ludźmi.
Kłamstwa można podzielić na kilka grup, które mogą się przeplatać, łączyć.  Ja podzieliłam kłamstwa na cztery grupy:
- Pierwsza są to kłamstwa niewinne, dziecinne, leniwe. Coś typu "nie widziałam go" jako odpowiedź na pytanie gdzie jest jakiś przedmiot. Taki rodzaj kłamstwa nie wyrządzi wielkiej szkody, przecież dany przedmiot się kiedyś znajdzie, dlatego niewinny. Dziecinny bo według mnie w ten sposób najczęściej dzieci oraz osoby zachowujące się dziecinnie kłamią. A leniwy bo człowiek z natury jest leniwy i czasem dla świętego spokoju woli powiedzieć "nie wiem" niż włożyć trochę wysiłku i pomóc drugiej osobie.
- Druga to kłamstwa świadome. Ludzie kłamią bo chcą i wiedzą, że mogą. Świadomie wprowadzają w błąd innych. I te już mogą wyrządzić krzywdę.
- Trzecia to maskujące. Bardzo podobna grupa do drugiej. Też są wypowiadane świadomie, ale w celu ukrycia czegoś. Najczęstszym kłamstwem tego typu jest "u mnie wszystko w porządku". Można by powiedzieć, że to moje ulubione i często używane powiedzenie. Ten rodzaj kłamstwa największe szkody wyrządza osobie kłamiącej.
- Czwarta grupa to kłamstwa nieświadome. Są to najgorsze kłamstwa jakie mogą być. Człowiek nie zdaje sobie sprawy jak bardzo może tym skrzywdzić drugą osobę. Do tej grupy zaliczam wszystkie powiedzonka typu: "na mnie możesz liczyć", "zawsze będę przy Tobie", "masz mnie" itp.

Każdy doświadczył na własnej skórze wszystkie z tych kłamstw. Tak często byłam okłamywana, że już nie potrafię zaufać innym. Jak pisałam wcześniej w sobotę przestałam nad sobą panować. Popłakałam się i oczywiście standardowa formułka jaką usłyszałam to "na mnie możesz liczyć" no bo coś trzeba było powiedzieć. To są dla mnie tylko puste słowa. Od soboty minęło już trochę czasu a ta osoba nawet nie wysłała głupiego SMS-a czy nic mi nie jest, nie zainteresowała się czy czuję się już lepiej. I jak ja mogę liczyć na kogoś takiego?
Następnym razem jak się spotkam ze znajomymi tylko się uśmiechnę lekko i powiem że już lepiej, znowu skłamię. Na pytanie co mi się stało w rękę uśmiechnę się i powiem "nic" albo zmienię temat, znowu skłamię.
Nigdy nie uwolnię się od kłamstwa.

Kłamie rodzina, kłamią znajomi, kłamię ja.
Wszyscy kłamią.

Dzisiejszy dzień

Mogę śmiało pokusić się o stwierdzenie, ze dzisiejszy dzień mógłby w ogóle się nie wydarzyć. Nie chodzi mi o pogodę, to była jedyna rzecz, która mi się podobała. Taki nijaki był ten dzień. Nie zdarzyło się nic wartego zapamiętania. Tak po prostu wstałam, poszłam do pracy i po 8 godzinach wróciłam do domu. Nim się zorientowałam było już po 20. Siedzę teraz i się zastanawiam co ja dzisiaj robiłam. Niestety nic mi nie przychodzi do głowy. Jedna wielka czarna dziura w pamięci. Równie dobrze mogłam nie wstawać z łóżka.

Nienawidzę tego uczucia

    nienawidzę tego uczucia, gdy nagle czujesz się przygnębiony. bez żadnego ostrzeżenia, bez oczywistego powodu. po prostu to się dzieje. czujesz się pusty i beznadziejny. czujesz się zmęczony. tak, jakbyś już nigdy miał nie ruszyć na przód. i kiedy ktoś pyta Cię 'co jest nie tak?', nie potrafisz odpowiedzieć, bo nic nie przychodzi Ci do głowy. wtedy zaczynasz nad tym myśleć... i w tym momencie po prostu zdajesz sobie sprawę, jak dużo rzeczy jest nie tak.

— nienawidzę tego uczucia tak bardzo..


Znalezione na zupie.

Plątanina myśli

Utknęłam w martwym punkcie. Przez moją głowę przebiegają w kółko jedne i te same myśli. Nie ważne co zrobię one nie chcą mnie opuścić.

Chciałabym przestać oddychać.

Nigdy więcej

Nienawidzę samej siebie. Znowu zrobiłam coś czego nie powinnam, czego nie chciałam. W tą sobotę na imprezie wypiłam trochę wódki i skończyło się to tym, ze do tej pory boli mnie żołądek. Wczoraj wypicie niewielkiej ilości wody powodowało wymioty. To dla mnie koniec. Już nigdy więcej nie napiję się wódki. NIGDY.
Było dobrze w sobotę do pewnego momentu, do tego który jeszcze pamiętam. Reszta co się działo mnie nie obchodzi, wolę nie wiedzieć. Już mi jest wszystko jedno.
Całą niedzielę przespałam. Wieczorem zdobyłam się na krótki spacer z psem i znowu poszłam spać. 
Jeżeli mnie nie przestanie boleć żołądek do środy to czeka mnie wizyta u lekarza i poważne zmiany.