Ostatnie dni, kolejne zdobycze i małe przemyślenia

Znowu się zapuściłam z pisaniem.
Jakoś nie miałam czasu. Praca poświęca dużo energii i czasu. Ludzie bywają męczący. Zadają głupie pytania. Najlepiej żeby w jednej sekundzie sprzedawać bilety trzem osobom, dwóm innym lotka sprawdzać i drukować inne kupony a trzem innym pomagać w wyborze kolorowej gazetki poniżej 3 zł i pięć razy powtarzać jedną rzecz. Stale trzeba dokładać towary, przyjmować dostawy. Po takim dni przychodzę do domu i śpię. 
Teraz trochę choruję. Pozostały mi resztki kataru, mieszane uczucia do jedzenia (średni brak apetytu) i paskudny kaszel.

Czasami zdarzają się też pojedyncze dni wolne. Najczęściej w tedy wychodzę na mały spacer po sklepach. I kupuję takie rzeczy:

 

 

 Widziałam także ciekawe rzeczy które może zakupię po wypłacie

 

Kubek idealny dla mnie

Miałam też przypływ twórczości podczas przygotowywania obiadu w zeszłym tygodniu i skończyło się to takim oto dziełem

Oraz spróbowałam ciekawego drinka składającego się tylko z coli, rumu i soku pomarańczowego

Mam też dużo więcej czasu na głupie myśli. Prawdę mówiąc to od października nie miałam żadnego kontaktu z niektórymi ludźmi, z ludźmi którzy parę miesięcy temu byli dla mnie najważniejsi i dla których myślałam, że coś znaczę. Myliłam się. Zero kontaktu z ich strony pokazał jacy są naprawdę.

Na koniec włosy, nie nie moje.

Dzień kobiet

Dzień się kończy, mogę napisać parę słów.

Rano na 4 do pracy. Jakoś tam minęło, wszyscy oczywiście życzyli najlepszego i takie tam. Czasami ludzie moją normalne odruchy.
Z okazji dnia kobiet do stałego klienta kupującego lotto dostałam batonik w prezencie a od przedstawiciela z papierosów miętowe pastylki(bardzo dobre)

Od szefostwa dostałam kwiatek

W domu czekał na mnie kawałek omletu na jabłkach (nie, nie cały)

A sobie sprawiłam taki prezent

Wszystkim kobitkom, dużym i małym, życzę wszystkiego najlepszego i żeby każdy dzień był małym dniem kobiet.

Małe błyskotki i takie tam

Powróciłam ja. Nie wiedziałam jak się zabrać do napisania tego. Ogólny zarys powstał już jakiś czas temu, ale nie potrafiłam się zebrać w sobie na rozwinięcie tego (wewnętrzny leń wygrywał).
Czym mogą być małe błyskotki? To proste. Małe błyskotki czyli biżuteria. 

Przy okazji wcześniejszego przeglądu pudełek dokonałam też małego sprawdzenia biżuterii. Sama już nie wiedziałam co mam. Na dzień dzisiejszy jestem też pewna, iż część mojej kolekcji zaginęła. Po prostu nie wiem gdzie jest parę łańcuszków 'tych droższych'.

Na początek kuferek. Jest tam mnóstwo bransoletek, kolczyków i innych takich 

 Tak wyglądała część jego zwartości przed poukładaniem

 A tak po wstępnym sortowaniu

Kolejne błyskotki już wcześniej wisiały na tablicy. Część ze zdjęcia powyżej też się tam znalazła.

Stale coś nowego na niej wieszam

Są jeszcze dwa pudełka

Pełne wszystkiego. Boję się do nich zaglądać. Zgaduje że są tam poplątane, poprzerywane łańcuszki, kolczyki bez pary, wstążki, tasiemki i temu tam podobne.
Coś w tym stylu:

Są też obróżki, które sama zrobiłam.

Na półkach ukrywają się między innymi kolczyki i kuferki (które też lubię zbierać)

i Stanisław załapał się na zdjęcie.
Każdy kuferek coś w sobie skrywa

To chyba tyle. Dużo tego jest, muszę wykombinować jak to wszystko przechowywać z jednym miejscu no i znaleźć te zaginione.

Tak na koniec miłe zaskoczenie. Mój profil na Pintereście dzisiaj osiągnął 500 obserwatorów. Co zabawne, na początku (przez chyba z rok) było tylko dziewiętnastu a przez ostatnie miesiące ta liczba tak strzeliła. Mogę pozwolić sobie na małe świętowanie.

Może nie wygląda do końca tak jak miał ale koktajl bananowy z kawałkami czekolady mleczno-truskawkowej był bardzo dobry.

Tajemnicze pudełka i liczba dnia 300

To jest wpis numer 300. No cóż. Nie pomyślałabym, że tyle tego wyjdzie. Yey...

To małe truskawkowe coś było dobre.

To duże tez...

Koniec tego świętowania, przejdźmy do ważniejszych spraw.

Nie, nie to. To zaległe, bo przecież musiałam iść do pracy. Były zapychające, nadal mam dwa w lodówce i nie wiem co z nimi zrobić.
Prawdę mówiąc z okazji tego wpisu chciałam pokazać mój pokój, ale z powodu lekkiego (wiecznego) bałaganu ograniczę się do jego części.

Nie to zdjęcie.

To też nie. Mogłabym w końcu kupić nowy klosz do lampy i poukładać mangi.

 Znowu nie to zdjęcie. Chociaż o zawartości tych walizek też wypadałyby napisać. 

O to chodziło. Moje tajemnicze, wręcz magiczne pudełka. Przyznam się że nie pamiętam co w nich siedzi. Dzisiaj wyjątkowo postanowiłam ja przejrzeć i poukładać żeby zmieściło się w nich więcej. Pomijając moje różdżki(te niebieskie) i kolekcje znajdujące się poniżej przejdźmy do sedna.
Sówka się nie zmieściła i pilnuje wszystkich pudełek.

W kartonie nr 1 nic takiego

Stary aparat, moja kochana choinka i parę innych:

Srebrne łyżeczki

Pojemnik bentou, który dostałam od japonki

 I kolejny pojemnik

 Ulubiony termo-kubek

 Kiedyś miał takie kwiatki na całej powierzchni.

Pudełko nr 2

A w nim więcej pojemników, stara skarbonka, pudełko po puzzlach które dostałam na urodziny. Są poukładane, tylko nie pamiętam gdzie je schowałam. Jest jeszcze bardziej tajemnicza torebka pełna

Następne pudełko, nr 3

Jest dosyć ciężkie, pełne (dla mnie) cennych skorup.

Pudełko nr 4 zawiera moje materiały z języka japońskiego.

Jest to jeszcze ciężki temat więc nie będzie zdjęcia zawartości.
W pudełku nr 5

Znalazłam moje porcelanowe lalki (kilku mniejszych pudełkach)

A w ostatnim

Wszystkie pozostałe figurki i inne porcelanowe pierdółki czekające na poukładanie (co raczej nie nastąpi z braku miejsca).

Na dzisiaj chyba wystarczy.